Karta zgonu to dokument, w którym lekarz stwierdza zgon i jego przyczynę – bez niej urząd stanu cywilnego nie zarejestruje zgonu, a cmentarz nie przyjmie Osoby Zmarłej do pochowania. Wystawia ją lekarz leczący w ostatniej chorobie, a od 30 maja 2025 roku również kierownik zespołu ratownictwa medycznego, jeżeli zgon nastąpił w trakcie akcji ratunkowej. Poniżej znajdziecie Państwo pełną ścieżkę tego dokumentu: kto go wystawia w każdej możliwej sytuacji, co zawierają jego trzy części, ile macie Państwo czasu na złożenie go w urzędzie i co robić, gdy sprawa trafia do prokuratora.
Czego się dowiesz w tym artykule?
W skrócie (TL;DR)
- Karta zgonu to dokument medyczny, akt zgonu to dokument urzędowy. Kartę wystawia lekarz, akt sporządza urząd stanu cywilnego na jej podstawie. To dwa różne dokumenty w tej samej sprawie i potrzebujecie Państwo obu.
- Karta jest wydawana w jednym egzemplarzu i ma trzy części. Część I zostaje w urzędzie stanu cywilnego, część II oddajecie Państwo administracji cmentarza, część III trafia do statystyki publicznej i nigdy nie przechodzi przez Państwa ręce.
- Na złożenie karty w urzędzie stanu cywilnego macie Państwo 3 dni od dnia jej sporządzenia, a przy chorobie zakaźnej 24 godziny od zgonu. Właściwy jest urząd miejsca zgonu, nie miejsca zamieszkania Osoby Zmarłej.
- Lekarz nie może odmówić wystawienia karty ani jej opóźnić dlatego, że nie da się od razu ustalić przyczyny zgonu. Zakazuje tego wprost przepis wykonawczy.
- Sama karta nie wystarczy do pochówku. Potrzebna jest część II z adnotacją urzędu stanu cywilnego o zarejestrowaniu zgonu, a przy podejrzeniu przestępstwa dodatkowo zezwolenie prokuratora.
Co to jest karta zgonu i do czego jest potrzebna
Karta zgonu potwierdza fakt zgonu i wskazuje jego przyczynę. Jej podstawą jest art. 11 ustawy z 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, a obowiązujący wzór wprowadziło rozporządzenie Ministra Zdrowia z 7 grudnia 2023 r., stosowane od 1 stycznia 2024 roku.
Dokument pełni trzy zadania naraz i to tłumaczy jego nietypową budowę. Po pierwsze umożliwia zarejestrowanie zgonu w urzędzie stanu cywilnego. Po drugie stanowi dla cmentarza dowód, że zgon został zgłoszony i że można przyjąć Osobę Zmarłą do pochowania. Po trzecie dostarcza państwu danych o przyczynach zgonów, na podstawie których powstaje statystyka umieralności.
Ten dokument nie jest aktem stanu cywilnego i nie zastępuje aktu zgonu. Nie posłużycie się nim Państwo w banku, u notariusza ani w sprawie spadkowej. Jest dokumentem przejściowym, który uruchamia całą resztę formalności pogrzebowych.
Kto wystawia kartę zgonu
Kartę zgonu wystawia lekarz, który leczył chorego w ostatniej chorobie, a od 30 maja 2025 roku także kierownik zespołu ratownictwa medycznego, jeżeli zgon nastąpił w trakcie akcji medycznej. Tę drugą możliwość dodała nowelizacja ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. 2025 poz. 637) i jest to najświeższa zmiana w tym obszarze. Ma znaczenie praktyczne: kierownikiem podstawowego zespołu ratownictwa bywa ratownik medyczny albo pielęgniarka systemu, więc w tej konkretnej sytuacji dokument wystawia osoba, która nie jest lekarzem.
Przepis wykonawczy precyzuje regułę, która rozstrzyga większość wątpliwości: obowiązek wystawienia karty spoczywa na lekarzu, który jako ostatni w okresie 30 dni przed dniem zgonu udzielał choremu świadczeń leczniczych. Jeżeli takiego lekarza nie ma, mieszka on dalej niż 4 kilometry od miejsca, w którym znajdują się zwłoki, albo nie może dokonać oględzin w ciągu 12 godzin od wezwania, obowiązek przechodzi na lekarza wezwanego do nagłego zachorowania lub na lekarza placówki sprawującej opiekę nad rejonem.
Kto wystawia kartę zgonu w każdej z możliwych sytuacji
| Gdzie i kiedy nastąpił zgon | Kogo Państwo wzywacie | Kto wystawi kartę |
|---|---|---|
| Szpital, hospicjum, zakład opiekuńczo-leczniczy, dom pomocy społecznej z opieką lekarską | nikogo, placówka działa z własnej procedury | lekarz leczący albo lekarz dyżurny, po oględzinach |
| Dom, zgon po długiej chorobie, w godzinach pracy przychodni | przychodnię podstawowej opieki zdrowotnej | lekarz, który ostatni w ciągu 30 dni udzielał świadczeń |
| Dom, zgon w nocy, w weekend lub w święto | nocną i świąteczną opiekę zdrowotną | lekarz dyżurujący, po oględzinach na miejscu |
| Nagłe zatrzymanie krążenia, trwa akcja ratunkowa | 999 albo 112 | kierownik zespołu ratownictwa medycznego |
| Zgon nagły, brak lekarza leczącego w ostatnich 30 dniach | przychodnię lub nocną opiekę, w ostateczności starostwo | lekarz po oględzinach albo osoba powołana do tej czynności przez starostę |
| Podejrzenie przestępstwa lub samobójstwa, nieustalona tożsamość | 112 i policję | lekarz działający na zlecenie prokuratora lub sądu, po oględzinach albo sekcji |
| Miejsce publiczne | 112 | lekarz po przewiezieniu zwłok do zakładu medycyny sądowej lub prosektorium |
Jeżeli zgon nastąpił w mieszkaniu, cała procedura wygląda inaczej niż w placówce medycznej i opisaliśmy ją osobno we wpisie o tym, co zrobić, gdy śmierć nastąpi w domu. Odrębne ścieżki obowiązują przy zgonie w szpitalu oraz w hospicjum i innych placówkach medycznych.
Co zrobić, gdy lekarz odmawia wystawienia karty zgonu
Odmowa oparta na tym, że przyczyna zgonu nie jest jeszcze pewna, jest bezpodstawna. Przepis wykonawczy stanowi wprost, że niemożność ścisłego ustalenia przyczyny zgonu ani konieczność przeprowadzenia badań laboratoryjnych nie mogą stanowić podstawy do odmowy wystawienia bądź do opóźnienia wystawienia karty zgonu. Lekarz, który stwierdził zgon, nie powinien też odsyłać Rodziny po dokument do innego lekarza.
Wyjątek jest jeden i wynika z innego przepisu: przy uzasadnionym podejrzeniu przestępstwa lub samobójstwa albo gdy nie da się ustalić tożsamości zwłok, lekarz ma obowiązek powstrzymać się od wystawienia karty i zawiadomić prokuratora lub policję. To nie jest odmowa, tylko procedura opisana w dalszej części tekstu.
Karta zgonu a akt zgonu – dwa różne dokumenty
Karta zgonu jest dokumentem medycznym wystawianym przez lekarza, a akt zgonu dokumentem urzędowym sporządzanym przez kierownika urzędu stanu cywilnego na podstawie karty. Karta uruchamia procedurę, akt ją zamyka i to on jest dowodem zgonu w każdej późniejszej sprawie.
| Karta zgonu | Akt zgonu | |
|---|---|---|
| Kto wydaje | lekarz, kierownik zespołu ratownictwa medycznego albo osoba powołana przez starostę | kierownik urzędu stanu cywilnego |
| Na jakiej podstawie | oględziny zwłok i dokumentacja leczenia | karta i protokół zgłoszenia zgonu |
| Ile egzemplarzy | jeden, trzyczęściowy | jeden odpis skrócony bezpłatnie, kolejne odpłatnie |
| Do czego służy | rejestracja zgonu w urzędzie i przyjęcie Osoby Zmarłej przez cmentarz | sprawy spadkowe, banki, ubezpieczenia, zasiłek pogrzebowy, wyrejestrowania |
| Czy zostaje u Rodziny | nie, część I zostaje w urzędzie, część II oddajecie Państwo na cmentarz | tak, odpisy zostają u Państwa |
Konsekwencja jest prosta: kartą zgonu nie załatwicie Państwo niczego poza urzędem stanu cywilnego i cmentarzem. Wszystkie pozostałe instytucje oczekują odpisu aktu zgonu, o którym piszemy szerzej we wpisie o tym, czym jest akt zgonu i jak go uzyskać.
Jak wygląda karta zgonu i co zawierają jej trzy części
Dokument jest wydawany w jednym egzemplarzu, drukowanym jednostronnie, i składa się z trzech części o różnych adresatach. Ten podział jest najczęstszym źródłem nieporozumień, bo Rodzina zwykle nie wie, że dokument ma się rozejść w trzy strony.
- Część I – do zarejestrowania zgonu. Trafia do urzędu stanu cywilnego i tam zostaje. Zawiera nazwisko, nazwisko rodowe, imiona, numer PESEL albo rodzaj i numer dokumentu tożsamości, datę, godzinę i miejsce zgonu albo znalezienia zwłok, datę i miejsce urodzenia oraz płeć.
- Część II – dla administracji cmentarza. Tę część otrzymujecie Państwo z powrotem z urzędu, uzupełnioną o adnotację o zarejestrowaniu zgonu. Zawiera dane Osoby Zmarłej, stan cywilny, imiona i nazwiska rodziców oraz informację, czy zgon nastąpił w wyniku choroby zakaźnej.
- Część III – dla statystyki publicznej. Nigdy nie przechodzi przez ręce Rodziny. Zawiera przyczyny zgonu opisane słownie wraz z kodami klasyfikacji ICD-10, informację o sekcji zwłok, miejsce zamieszkania i wykształcenie Osoby Zmarłej, a przy dziecku do pierwszego roku życia także dane okołoporodowe.
Odrębny dokument o nazwie karta statystyczna do karty zgonu dziś nie istnieje. Do końca 2014 roku karta była wydawana w dwóch egzemplarzach, z których jeden szedł do statystyki. Od 2015 roku jest jeden egzemplarz, a funkcję dawnej karty statystycznej pełni część III. Wypełnia ją ta sama osoba, która stwierdza zgon, i to ona przekazuje dane do statystyki publicznej.
Odbierając kartę, warto sprawdzić dwie rzeczy: czy dokument jest kompletny i czy dane osobowe zgadzają się z dowodem osobistym Osoby Zmarłej. Literówka w nazwisku albo błędny numer PESEL zablokują rejestrację w urzędzie, a poprawka wymaga powrotu do lekarza, który kartę wystawił.
Mam kartę zgonu – co dalej
Po odebraniu dokumentu macie Państwo do wykonania trzy kroki w ustalonej kolejności: zgłoszenie zgonu w urzędzie stanu cywilnego, przekazanie części II administracji cmentarza i dopiero potem załatwianie spraw majątkowych na podstawie aktu zgonu. Poniżej pełna ścieżka.
- Ustalcie Państwo, kto ma prawo pochowania. Dokument wydaje się osobom uprawnionym do pochowania: małżonkowi, krewnym zstępnym i wstępnym, krewnym bocznym do czwartego stopnia, powinowatym w linii prostej do pierwszego stopnia, a także osobom, które dobrowolnie się do tego zobowiążą. Zakład pogrzebowy nie jest w ustawie adresatem karty – działa z upoważnienia osoby uprawnionej.
- Złóżcie Państwo kartę w urzędzie stanu cywilnego. Właściwy jest urząd miejsca zgonu albo miejsca znalezienia zwłok, nie miejsca zamieszkania Osoby Zmarłej. Przy zgonie w szpitalu w innym mieście oznacza to wyjazd albo pełnomocnictwo. Zabierzcie Państwo kartę, dowód osobisty Osoby Zmarłej oraz własny dokument tożsamości.
- Urząd sporządza akt zgonu w dniu zgłoszenia. Zatrzymuje część I karty, spisuje protokół zgłoszenia zgonu, a Państwu wydaje z urzędu jeden bezpłatny odpis skrócony aktu zgonu. Jeżeli rejestr stanu cywilnego był niedostępny i zgon zarejestrowano później, odpisy są dwa.
- Odbierzcie Państwo część II z adnotacją. Bez adnotacji urzędu o zarejestrowaniu zgonu cmentarz nie przyjmie Osoby Zmarłej do pochowania. To ta adnotacja, a nie sama karta, jest dokumentem wpuszczającym na cmentarz.
- Przekażcie Państwo część II administracji cmentarza. Zwykle robi to zakład pogrzebowy razem z ustaleniem terminu ceremonii i miejsca pochówku.
- Zamówcie Państwo dodatkowe odpisy aktu zgonu. Jeden bezpłatny odpis nie wystarczy. Każda instytucja chce własny egzemplarz, a kolejne odpisy kosztują 22 zł za skrócony i 33 zł za zupełny. W praktyce od razu przydają się cztery do sześciu sztuk.
- Załatwcie Państwo sprawy na podstawie aktu zgonu. Zasiłek pogrzebowy, banki, ubezpieczyciel, pracodawca, wyrejestrowanie i sprawa spadkowa. Kolejność i komplet spraw zebraliśmy we wpisie co zrobić po śmierci Bliskiej Osoby.
Zgłoszenia zgonu w urzędzie stanu cywilnego nie musicie Państwo dokonywać osobiście. Zakład pogrzebowy robi to na podstawie pełnomocnictwa i jest to jedna z częściej wybieranych opcji, bo terminy biegną szybko, a urzędy pracują w godzinach, w których Rodzina zwykle organizuje resztę pożegnania. Zakres tego, co zakład przejmuje, a co zostaje po Państwa stronie, warto ustalić na pierwszym spotkaniu – listę pytań przygotowaliśmy we wpisie o tym, jak przygotować się do rozmowy w zakładzie pogrzebowym. Formalną stronę organizacji pożegnania opisaliśmy też krok po kroku na stronie krok po kroku.
Terminy, które trzeba znać
Najważniejszy termin dla Rodziny to 3 dni na złożenie karty w urzędzie stanu cywilnego, liczone od dnia jej sporządzenia, a nie od dnia zgonu. Przy zgonie na chorobę zakaźną termin skraca się do 24 godzin od zgonu.
| Czynność | Termin | Kogo dotyczy |
|---|---|---|
| Oględziny zwłok i wystawienie karty | nie później niż 12 godzin od wezwania | osoby zobowiązanej do wystawienia karty |
| Oględziny, gdy dokonuje ich osoba niebędąca lekarzem | nie wcześniej niż 12 godzin od zgonu | osoby powołanej do oględzin |
| Złożenie karty w urzędzie stanu cywilnego | 3 dni od dnia sporządzenia karty | Rodziny lub pełnomocnika |
| Zgłoszenie zgonu przy chorobie zakaźnej | 24 godziny od zgonu | Rodziny lub pełnomocnika |
| Najwcześniejszy możliwy termin pochówku | po upływie 24 godzin od zgonu | całej procedury |
| Usunięcie zwłok z mieszkania | najpóźniej po 72 godzinach od zgonu | Rodziny |
| Bezpłatne przechowywanie zwłok przez szpital | do 72 godzin | placówki, w której nastąpił zgon |
Trzy dni na urząd i 72 godziny na usunięcie zwłok z mieszkania to terminy, które biegną równolegle i najczęściej zaskakują Rodziny. W praktyce oznacza to, że kontakt z zakładem pogrzebowym i transport Osoby Zmarłej organizuje się jeszcze tego samego dnia, a formalności urzędowe zaczynają się następnego rana. Szczegóły techniczne przewozu opisaliśmy we wpisie o transporcie Ciała Osoby Zmarłej, a do czasu ceremonii Osoba Zmarła może spoczywać w kaplicy przedpogrzebowej.
Termin trzech dni nie zawsze da się dotrzymać w komfortowych warunkach, zwłaszcza gdy zgon nastąpił w piątek wieczorem. O tym, jak wygląda organizacja pożegnania, gdy urzędy i administracje cmentarzy są zamknięte, piszemy we wpisie o tym, czy można zorganizować pogrzeb w weekend.
Sytuacje szczególne
Gdy do sprawy wchodzi prokurator
Przy uzasadnionym podejrzeniu, że przyczyną zgonu było przestępstwo, na pochowanie zwłok wymagane jest zezwolenie prokuratora obok karty zgonu. Sama karta w takiej sytuacji nie wystarczy i nie jest to kwestia praktyki poszczególnych cmentarzy, tylko przepisu ustawy.
Kolejność zdarzeń wygląda tak: lekarz lub inna osoba dokonująca oględzin ma obowiązek natychmiast zawiadomić prokuratora albo najbliższy posterunek policji i powstrzymać się od wystawienia karty. Ten sam obowiązek powstaje przy podejrzeniu samobójstwa oraz gdy nie da się ustalić tożsamości zwłok. Prokurator przeprowadza oględziny z udziałem biegłego lekarza, w miarę możliwości specjalisty medycyny sądowej, i zarządza otwarcie zwłok. Kartę wystawia dopiero lekarz, który dokonał oględzin albo sekcji na zlecenie prokuratora lub sądu. Do przybycia prokuratora i biegłego zwłok nie wolno przemieszczać poza sytuacjami koniecznymi.
Dla Rodziny oznacza to przesunięcie całego harmonogramu, bo termin pochówku zależy od decyzji prokuratora, a nie od dostępności miejsca na cmentarzu. Szpital może w takim przypadku przechowywać zwłoki dłużej niż standardowe 72 godziny.
Zgon w miejscu publicznym i zgon o nieustalonej tożsamości
Zwłoki osób zmarłych lub zabitych w miejscach publicznych przewozi się przed pochowaniem do zakładu medycyny sądowej, a w razie jego braku w powiecie do najbliższego szpitala z prosektorium, w celu ustalenia przyczyny zgonu. Organizowanie tego przewozu jest zadaniem powiatu, nie Rodziny. Przy zwłokach o nieustalonej tożsamości akt zgonu sporządza się opisowo, a zawiadomienie do gminy właściwej ze względu na miejsce znalezienia kieruje prokurator lub policja.
Zgon na chorobę zakaźną
Przy pewności lub uzasadnionym podejrzeniu choroby zakaźnej podlegającej obowiązkowemu zgłoszeniu lekarz natychmiast zawiadamia inspektora sanitarnego, a informacja o tym trafia do części II karty. Jeżeli chodzi o jedną z chorób z zamkniętego wykazu ministerialnego, obejmującego między innymi cholerę, dżumę, wąglik, trąd i wirusowe gorączki krwotoczne, zwłoki usuwa się natychmiast, a pochowanie musi nastąpić w ciągu 24 godzin. W takiej sytuacji nie obowiązuje reguła najwcześniejszego pochówku po 24 godzinach od zgonu.
Karta zgonu a kremacja
Kremacja nie wymaga odrębnego kompletu dokumentów – obowiązuje ta sama karta z adnotacją urzędu stanu cywilnego. Osobny przepis dotyczy natomiast pochowania popiołów: do złożenia szczątków powstałych ze spopielenia również wymagana jest karta zgonu. Przy dziecku martwo urodzonym zamiast niej potrzebne jest zaświadczenie lekarza stwierdzające pochodzenie popiołów. Pozostałe kwestie związane ze spopieleniem opisaliśmy na stronie kremacji.
Dziecko martwo urodzone
Przy dziecku martwo urodzonym karta zgonu jest sporządzana wyłącznie na wniosek osoby uprawnionej do pochowania i obowiązują dwa odstępstwa. Po pierwsze, do pochowania nie jest wymagana adnotacja urzędu stanu cywilnego o zarejestrowaniu zgonu, bez względu na czas trwania ciąży. Po drugie, karty nie przedkłada się w urzędzie stanu cywilnego, bo martwe urodzenie rejestruje się na podstawie odrębnego dokumentu – karty martwego urodzenia, którą placówka przekazuje do urzędu elektronicznie. Na jej podstawie powstaje akt urodzenia z adnotacją, że dziecko urodziło się martwe, a nie akt zgonu.
Zgon za granicą
Zgon za granicą dokumentuje się według prawa państwa, w którym nastąpił, a polska karta nie jest wtedy wystawiana. Procedurę sprowadzenia Osoby Zmarłej i wymagane pozwolenia opisaliśmy we wpisie o tym, co należy zrobić w przypadku śmierci za granicą.
Stan prawny na wrzesień 2026 i zapowiadane zmiany
Karta zgonu pozostaje dokumentem papierowym i nie ma obowiązku wystawiania jej w postaci elektronicznej. Obowiązek formy elektronicznej dotyczy karty urodzenia i karty martwego urodzenia, co bywa mylone. Centrum e-Zdrowia potwierdza, że dokument wypełnia się papierowo i wydaje osobie odpowiedzialnej za pochówek, choć w rozporządzeniu istnieje delegacja do określenia wzoru elektronicznego, z której dotąd nie skorzystano.
Podstawą nadal jest ustawa z 1959 roku, w brzmieniu ogłoszonym w tekście jednolitym z 21 listopada 2025 r. Zapowiadana od lat zupełnie nowa ustawa o cmentarzach i chowaniu zmarłych nie weszła w życie – prace nad nią zatrzymały się na etapie Komisji Prawniczej i projekt nie został przyjęty przez Radę Ministrów.
Osobno prowadzony jest projekt Ministerstwa Zdrowia, który ma wprowadzić dwie zmiany istotne dla Rodzin: urzędowego lekarza do spraw stwierdzania zgonów, powoływanego umową zawieraną przez wojewodę, oraz e-kartę zgonu jako elektroniczną dokumentację medyczną. Projekt na wrzesień 2026 roku nie trafił jeszcze do Sejmu. Ostatnia data wejścia w życie podana przez resort to 1 lutego 2027 r., ale pochodzi z października 2025 roku i nie została później potwierdzona, więc należy ją traktować jako orientacyjną.
Podstawy prawne omówione w tym artykule możecie Państwo sprawdzić w źródłach urzędowych: tekst jednolity ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych, rozporządzenie w sprawie wzoru karty zgonu oraz rządowy opis procedury zgłoszenia zgonu.
Najczęściej zadawane pytania
Czy urząd stanu cywilnego zabiera kartę zgonu?
Tak, ale tylko jej część. Urząd zatrzymuje część I, przeznaczoną do zarejestrowania zgonu, oraz przekazuje część III do statystyki publicznej. Część II otrzymujecie Państwo z powrotem, uzupełnioną o adnotację o zarejestrowaniu zgonu, i to ona idzie na cmentarz.
Czy można dostać duplikat albo kopię karty zgonu dla ubezpieczyciela?
Przepisy nie przewidują wydawania duplikatu karty zgonu – dokument powstaje w jednym egzemplarzu i rozchodzi się między urząd, cmentarz i statystykę. Dokumentem, którym posługujecie się Państwo wobec ubezpieczyciela, banku czy pracodawcy, jest odpis aktu zgonu. Jeżeli ubezpieczyciel prosi o ten dokument, w praktyce chodzi mu o potwierdzenie przyczyny zgonu i zwykle wystarcza dokumentacja medyczna z placówki. Zanim skopiujecie Państwo cokolwiek, warto zapytać wprost, jakiego dokumentu firma oczekuje.
Czy karta zgonu jest płatna?
Nie. Żaden przepis nie przewiduje opłaty za wystawienie karty zgonu, a jej sporządzenie jest ustawowym obowiązkiem osoby stwierdzającej zgon. Ustawa dodatkowo zastrzega, że przy oględzinach dokonywanych przez lekarza lub inną osobę powołaną przez starostę koszty tych oględzin i wystawionego świadectwa nie mogą obciążać Rodziny Osoby Zmarłej.
Kto może odebrać kartę zgonu?
Kartę zgonu wydaje się osobom uprawnionym do pochowania: małżonkowi, krewnym zstępnym i wstępnym, krewnym bocznym do czwartego stopnia oraz powinowatym w linii prostej do pierwszego stopnia, a także osobom, które dobrowolnie zobowiążą się do pochowania. Pracownik zakładu pogrzebowego odbiera kartę na podstawie upoważnienia od jednej z tych osób.
Czy śmierć trzeba zgłosić do ZUS?
Informacja o zgonie trafia do ZUS z rejestru stanu cywilnego po zarejestrowaniu zgonu przez urząd, więc odrębne zawiadomienie o samym fakcie śmierci zwykle nie jest potrzebne. Zasiłek pogrzebowy nie jest jednak wypłacany automatycznie – trzeba złożyć wniosek wraz z odpisem aktu zgonu i rachunkami za pogrzeb. Zasady i wysokość świadczenia opisaliśmy we wpisie o tym, jak uzyskać zasiłek pogrzebowy z ZUS.
Ile odpisów aktu zgonu zamówić od razu?
Pierwszy odpis skrócony jest bezpłatny, a w praktyce potrzebne są cztery do sześciu sztuk. Własny egzemplarz chce bank, ubezpieczyciel, pracodawca, ZUS, a przy sprawie spadkowej także notariusz lub sąd. Kolejne odpisy kosztują 22 zł za skrócony i 33 zł za zupełny, więc zamówienie kilku od razu oszczędza kolejnych wizyt w urzędzie.
Ile czeka się na kartę zgonu?
Osoba zobowiązana do wystawienia karty ma na oględziny i sporządzenie dokumentu nie więcej niż 12 godzin od wezwania. W szpitalu kartę wystawia się zwykle tego samego dnia. Wyjątkiem jest sytuacja, w której zgon bada prokurator – wtedy karta powstaje dopiero po oględzinach albo sekcji zwłok i termin zależy od czynności prowadzonych w sprawie.
Czy zakład pogrzebowy może załatwić formalności z kartą zgonu za Rodzinę?
Tak. Na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez osobę uprawnioną do pochowania zakład składa kartę w urzędzie stanu cywilnego, odbiera odpisy aktu zgonu i przekazuje część II administracji cmentarza. Rodzina zachowuje decyzje dotyczące ceremonii, a zakład przejmuje obieg dokumentów, który biegnie w najkrótszych terminach. Zakres tej pomocy warto ustalić na początku, żeby uniknąć rozminięcia się kompetencji – typowe pomyłki przy organizacji pożegnania zebraliśmy we wpisie o błędach, których lepiej unikać przy organizacji pogrzebu.
Jeżeli organizują Państwo pożegnanie w Warszawie i potrzebują pomocy przy obiegu dokumentów – od odbioru karty zgonu, przez urząd stanu cywilnego, po ustalenia z administracją cmentarza – przejmiemy tę część w całości. Nasze biuro pracuje całodobowo, dane kontaktowe znajdziecie Państwo na stronie kontaktu.
Jedna odpowiedź